പ്രപഞ്ചത്തോളം വലുപ്പമുള്ള ദർശനത്തിന് കുട്ടികളെ ഉടമകളാക്കുകയാണ് ഈ കവിതകൾ. ‘ലോകം മുഴുവൻ ഒരു വീടായി’ തീരുന്ന മാനവികതയിലേക്കും, “മഴവില്ലൂഞ്ഞാലിലാടി പുഴയുടെ പാട്ടുകൾ കേൾക്കുന്ന’ പ്രകൃതിസ്നേഹത്തിലേക്കുമുള്ള അവരുടെ ചെറുചുവടുകളാണ് ഇതിലെ ഈരടികൾ. അക്ഷരം എന്ന അക്ഷയസൂര്യനെ ഉള്ളിൽ ഉദിപ്പിക്കുന്ന, ‘ഓർത്തോർത്തു വിസ്മയം കൊണ്ടീടുവാൻ’ പര്യാപ്തമായ രചനകൾ. ‘ഉള്ളു കിളച്ചു കിളച്ചു പോയുള്ളിലെ രത്നങ്ങളൊക്കെയെടുത്തിടാൻ’ ഉണ്ണികൾക്കു പ്രചോദനമേകും ഇത്.