വ്യാസവാല്മീകിമാർ, ബുദ്ധൻ, ലാവോത്‌സു, കബീർ, ടാഗോർ, തിച്ച് നാത് ഹാൻ, ടോൾസ്റ്റോയ്, മുല്ല നസ്റുദ്ദീൻ, കൃഷ്ണമൂർത്തി, ഓഷോ, സോഫോക്ലിസ്, എ.പി.ജെ. അബ്‌ദുൾ കലാം, പി.എൻ. ദാസ്, കുഞ്ഞുണ്ണിമാഷ്, ഷൗക്കത്ത് വരെയുള്ള ചിന്തകരുടെ, പ്രതിഭകളുടെ അതിജീവന ആഖ്യാനവഴികൾ കാവ്യാത്മകമായി, നൂലിൽ മണികളെന്നപോലെ കോർത്ത ഇത്തരം സമ്പുടങ്ങൾ നമ്മുടെ ഭാഷയിൽ ഏറെയില്ല. ഒരു കുടന്ന നിറയെ കഥ, വസ്‌തുതകൾ, ചരിത്രം, സംഭവങ്ങൾ, ഭൂതവും വർത്തമാനവും, സങ്കീർണമായ ആശയലോകം, ഒരു കഥ പറയാം എന്നു തുടങ്ങുന്ന അസാധാരണ ലാളിത്യവും… ഏതു ശിക്ഷയും ഞാൻ അനുഭവിക്കാം, ഈ പുസ്ത‌കം വീണ്ടും വായിക്കണമെന്നു പറയാതിരുന്നാൽ മതി എന്നു പേടിപ്പെടുത്തുന്ന ചപ്പു ചവറുകൾക്കിടയിൽ, ഇതാ വേറിട്ട ഒരു ഗ്രന്ഥം, ‘വാക്ക് പൂക്കുമ്പോൾ.’ വി.ടി. വാസുദേവൻ