കരള്‍ നോവുപൂത്ത കിനാപാടത്ത്, ഒരിക്കല്‍കൂടി നാം കണ്ടപ്പോള്‍ നിന്നിലുയര്‍ന്ന നെടുവീര്‍പ്പിന്‍ ശ്വാസത്തില്‍ കവുങ്ങിന്‍ പൂവിന്റെ ഗന്ധം. ഉടലിന്റെ കൊങ്ങിണിപൂമണം നഷ്ടമായിരിക്കുന്നു. ശൂന്യതയില്‍ നിന്ന് കണ്ണെടുക്കുക ഓര്‍ക്കണം മഴ കാറ്റിനോടു പറഞ്ഞതും ഞാന്‍ നിന്നോടു പറഞ്ഞതും ഒന്നായിരുന്നു.