ചെമ്പഴന്തി ഗ്രാമത്തിലെ ഒരു ഓലക്കുടിലിൽ ജനിച്ച നാണു എന്ന കുട്ടി “ലോകാരാധ്യനായ ഒരു മഹാൻ’ ആയി വളർച്ചയുടെ പടവുകൾ ഒന്നൊന്നായി കയറുകയാണ്, സ്വഗതാഖ്യാനരൂപത്തിൽ രചിച്ച ഈ “സങ്കല്പ ആത്മകഥ’യിൽ. ഒട്ടും കരയാത്ത ശിശുവും, അയിത്തത്ത എതിർക്കുന്ന ബാലനും, അറിവിന് ആർത്തിപൂണ്ട കുമാരനും, ലൗകികബന്ധനം ചെറുക്കാൻ ദാമ്പത്യം പോലും ഉപേക്ഷിക്കുന്ന യുവാവും ഒക്കെയായി നാരായണന്റെ വ്യത്യസ്ത ആത്മച്ഛായകൾ ഈ താളുകളിൽ പതിയുന്നു. ജാതിഭേദമോ മതദ്വേഷമോ തീണ്ടാത്ത ഒരു ഗുരുവിന്റെ ആത്മസാക്ഷാത്കാരത്തിലേക്കുള്ള പാത ഇതിൽ തെളിയുന്നു. “സത്യം ധർമം ദയ കാന്തി’ പ്രഭയും കണ്ണാടിയും കെടാവിളക്കും പ്രതിഷ്ഠിച്ച ഒരു സന്ന്യാസിയുടെ ദൃഢബോധ്യങ്ങൾ ഇതിന് വെളിച്ചമേകുന്നു. ഏറെ പറയപ്പെട്ടതും എഴുതപ്പെട്ടതുമായ ഒരു മഹദ്ജീവിതം കുട്ടികൾക്കുകൂടി ഗ്രഹിക്കുംവിധം അവതരിപ്പിക്കുകയാണ് ഈ കൃതി.