ഞാൻ രാത്രി കുത്തിയിരുന്നു പഠിക്കുമ്പോൾ അമ്മ തൊട്ടപ്പുറത്ത് ഇരിക്കും. അമ്മയ്ക്ക് ഒന്നും പറഞ്ഞുതരാൻ അറിയില്ല. പക്ഷെ അമ്മ വിശ്വസിച്ചിരുന്നു, എനിക്ക് ഒരു ദിവസം ഉണ്ടാകും എന്ന്. അമ്മയുടെ കണ്ണുകൾ ഉറക്കംകൊണ്ട് തൂങ്ങുമ്പോൾ ഞാൻ പറയും, പോയി ഉറങ്ങിക്കോളൂ എന്ന്. എന്നാലും അമ്മ പോകില്ല. അമ്മയ്ക്ക് അറിയാമായിരുന്നോ ഞാൻ ഒറ്റയ്ക്കായി പോയെന്ന്. ആ സമയങ്ങളിൽ അമ്മ അടുത്തിരിക്കുന്നത് എനിക്ക് ഒരു ശക്തിയായിരുന്നു. എന്നിലെ തീ കെട്ടുപോകാതിരിക്കാൻ അമ്മ അത് ഊതിക്കത്തിക്കുമായിരുന്നു. എന്റെ വിജയത്തിനു പിന്നിൽ എന്റെ അമ്മയുടെ അചഞ്ചലമായ വിശ്വാസമുണ്ട്, പ്രതീക്ഷയുണ്ട്. ഒരുനാൾ മകൻ ജയിച്ചുകയറുമെന്ന്.

ഇത് തോറ്റവരുടെ ചരിതമല്ല. എല്ലാ തോൽവികളെയും ഉൾക്കൊണ്ട് വിജയത്തിലേക്കു മുന്നേറിയ ഒരാളുടെ ജീവിതമാണ്.