ലോകനിരീക്ഷണവും ഓര്‍മയും സ്നേഹചിന്തയും ഇടകലര്‍ന്ന കവിതകള്‍. പലരും ജീവിച്ചങ്ങനെ പോകുന്നു എന്നേയുള്ളൂ. ഗീത പക്ഷേ എല്ലാം ഓര്‍ക്കുന്നു. ഓര്‍മകളേയും നോട്ടങ്ങളേയും അഴിച്ചു പണിഞ്ഞ് കവിതയാക്കുന്നു. സകല മതങ്ങളേയും മനുഷ്യരേയും മനുഷ്യസ്നേഹത്തില്‍ കോര്‍ക്കുന്ന ഇടതുപക്ഷ ചിന്തയും അമ്പലങ്ങളോടും ദൈവങ്ങളോടുമുള്ള പാരമ്പര്യഭക്തിയും ഗീതയ്ക്ക് സമം തന്നെ. പ്രകൃതിയോടുള്ള അടുപ്പമാണ് ഗീതയിലെ ഗീതയെ സൃഷ്ടിച്ചിരിക്കുന്നത്. പാട്ടായും പാട്ടുപോലുള്ള കവിതയായും ഗീത പ്രകൃതിയോടും പ്രപഞ്ചത്തോടും സംസാരിക്കുകയാണ്. ഒരു കപ്പ് കാപ്പി കൈയിലെടുത്ത് ഉമ്മറക്കോലായയില്‍നിന്ന് പ്രഭാതത്തില്‍ പ്രകൃതിയെ കോരിക്കുടിക്കുന്ന വീട്ടമ്മയാണ്, വ്യത്യസ്തയാണ് ഗീത.
– വി.എം. ഗിരിജ