കണ്ണീരുകൊണ്ട് സങ്കടങ്ങള്‍ക്ക് തുലാഭാരം നേരുന്ന ഏകാകിയുടെ തേങ്ങലുകളാണീ കവിതകള്‍. ഒരു വരി വായിക്കുമ്പോള്‍ അവളുടെ ഹൃദയത്തെയാണ് തൊടുന്നത്. ഒരു കവിത വായിക്കുമ്പോള്‍ അവളുടെ ജീവിതത്തെയാണ് അറിയുന്നത്. അക്ഷരങ്ങളുടെ കാട്ടിലിരുന്ന് വാക്കുകളുടെ പൂമരം ഹൃദയത്തില്‍ സൂക്ഷിക്കുന്ന പൂജയില്‍ കൂജനങ്ങളാണ് ഇതിലെ ഓരോ കവിതയും.